عمر آدمها

هر بار که کارم به اداره ای می افتد یادم می آید عمر ماها ارزشی ندارد، احترامی نداریم و انتظار احترامی هم نداریم. یادم می آید که چرا ملت به داشتن یک آشنا در یک اداره می بالند. اینکه چطور آبدارچی یک اداره برای مردم بهتر انجام وظیفه می کند.

دیروز یک برگه انداخته اند داخل خانه که برای بدهی فاضلاب خود به اداره مراجعه نمایید که در غیر این صورت انشعاب آب شما قطع می شود. من هم از صبح زود تا ظهر توی اداره شغول گز کردن مراحل اداری بودم. باید سیصد و بیست هزار تومان را برای انشعاب فاضلابی که از آن استفاده نمی کنیم پرداخت می کردم و از هر کارمندی که می پرسیدم چرا؟ جواب می دادند زوره. باز خدا رو شکر که شفاف صحبت می کردند. بعله! کل مخارج اجرا و حفاری فاضلاب به علاوه سود دلخواه را باید از جیب مردم به حساب می ریختند. جالب اینکه اصلا به این فکر نبودند که حالا که پرسنل زیادی ندارند چرا باید اخطار را برای یک منطقه تنها دو روز بگذارند. مهم این است که وقت ملت شهید پرور اصلا مهم نیست، وگرنه من که بیکار بودم.

برچسب‌ها: کاغذ بازی, آب و فاضلاب, ملت شهید پرور